Verrept, Staf

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Rumst 26 mei 1921 – Eksel 15 september 1985).

Was afkomstig uit een socialistische arbeidersfamilie en werkte tijdens zijn jeugd achtereenvolgens als metaalarbeider en meubelmaker. Verrept werd lid en daarna plaatselijk jeugdleider van het Algemeen Vlaamsch Nationaal Jeugdverbond (AVNJ). Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij lid van de Vlaamsche Wacht en van de Dietse beweging Nederland Eén!. Samen met Jan Olsen en Walter Bouchery, was Verrept een van de AVNJ-kaderleden die al vrij snel protesteerden tegen de inschakeling van het AVNJ in de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen (NSJV). Tijdens de repressieperiode dook hij twee jaar onder en werd uiteindelijk tot 17 maanden gevangenisstraf veroordeeld wegens collaboratie.

Na zijn vrijlating werd Verrept lid van het Jeugdverbond der Lage Landen en van de nationale leiding van het Algemeen Diets Jeugdverbond, en redactielid van Vive le Gueux!. Met Frans van der Elst, Walter Couvreur en Wim Jorissen behoorde hij tot de stichters van de Volksunie (VU), maar hij verliet deze partij snel. Hij was actief binnen het Jeugdkomitee voor Federalisme, een van de ondervoorzitters van het Vlaams Jeugdkomitee voor de wereldtentoonstelling (1958), lid van het hoofdbestuur en provinciaal voorzitter van de afdeling Brabant van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), lid van het uitvoerend comité en later adjunct-secretaris van het Vlaams Aktiekomitee voor Brussel en Taalgrens en lid van het IJzerbedevaartcomité.

Tussen 1959 en 1964 was Verrept medeorganisator van diverse Vlaamse manifestaties: de amnestiebetoging van 1959, de anti-talentellingen actie (met Roosen) in 1959-1960, de twee Vlaamse Marsen op Brussel (22 oktober 1961 en 14 oktober 1962) en de 'derde' Mars op Antwerpen (10 november 1963). Samen met Roosen was hij de voortrekker van het sociaal-flamingantisme, de strekking binnen de V.B. die federalisme koppelde aan economische structuurhervormingen. Hij verdedigde dit gedachtegoed als redactielid (1951-1964) van het links-flamingantische Het Pennoen en als eerste voorzitter van de beheerraad van De Nieuwe. Deze links- flamingantische fractie pleitte voor de vorming van een Vlaamse front onder de naam Vlaamse Democraten; Verrept zou in Brussel als lijsttrekker fungeren op de senaatslijst. Toen de onderhandelingen met de VU mislukten, kwamen de Vlaamse Democraten (Roosens, Verrept en Roger Bourgeois) bij de parlementsverkiezingen van 1965 met een afzonderlijke lijst op. Na de tegenvallende electorale resultaten viel de groep uiteen. Verrept trachtte nog een nieuwe doodgeboren politieke fractie op te richten, met als orgaan het tijdschrift Richting (1966-1968), maar in 1967 nam hij reeds ontslag als voorzitter. Ziekte deed hem van elke partijpolitieke bezigheid afzien.

Verrept wijdde zich daarna hoofdzakelijk aan het schrijven van jeugdliteratuur (vaak onder het pseudoniem van I. Stalis). Hij publiceerde in De Vendeljongen, Boekengids en Jeugdboekengids. Hij werkte ook mee aan De Vlaamse Filmpjes.

Werken

De Dietse Jeugdbeweging, z.j.; 
I. Stalis, 'Ouders, waarom een Dietse Jeugdbeweging?', in Het Pennoen, jg. 1, nr. 1 (1953); 
Waarom zelfbestuur?, 1955; 
'Ten Geleide', in Het federalisme in Vlaanderen, 1962; 
Een nieuwe horizon voor de Vlaamse strijd, 1966.

Literatuur

'Staf Verrept: Politiek maakte mij jeugdschrijver', in Wij (19 januari 1984); 
M. Driessen, 'In memoriam Staf Verrept', in Vlaanderen, nr. 208 (november-december 1985), p. 299; 
M. van Hoorebeeck, Oranjedassen 1944-1961. Geschiedenis van het Algemeen Diets Jeugdverbond, 1986; 
H. Cuypers, 'Dossier: De Vlaamse Demokraten: verruimingsoperatie avant la lettre', in Meervoud, jg. 1, nr. 3 (mei-juni 1993), p. 55-64.

Auteur(s)

Jan Olsen; Nico Wouters