Somers, Joos

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Vilvoorde 4 april 1936).

Studeerde van 1954 tot 1956 voor onderwijzer aan de Katholieke Normaalschool in Mechelen en daarna aan Pius X in Antwerpen voor geaggregeerde secundair onderwijs, Germaanse talen. Sinds 1957 gaf hij les in het Katholiek Technisch Onderwijs in Mechelen.

Eind de jaren 1950 was Somers een van de gangmakers van de heropleving van de V.B. in Mechelen, onder meer als organisator van de eerste naoorlogse Guldensporenvieringen. In 1959 richtte hij het Vlaams Jeugdkomitee Mechelen op. Hij was een tijdlang actief in de Vlaamse Volksbeweging, maar gooide het in 1962 over een partijpolitieke boeg. Hij werd voorzitter van de CVP-Jongeren van Mechelen-stad. Onder meer onder zijn impuls nam de jongerenafdeling van het arrondissement Mechelen radicaal-Vlaamse standpunten in inzake amnestie, de splitsing van de Leuvense universiteit ('Leuven Vlaams')en het federalisme. In 1966 werden de federalisten echter teruggefloten op de nationale ontmoetingsdagen van de CVP-Jongeren te Gent. Toen Somers en zijn medestanders hun federalistisch standpunt handhaafden, werden ze uit de Christelijke Volkspartij gestoten. Somers koos daarna voor de Volksunie (VU) en vertegenwoordigde die partij vanaf 1970 in de gemeenteraad van Sint-Katelijne-Waver en later van Mechelen. In 1974 werd hij verkozen tot Kamerlid, een mandaat dat hij ononderbroken bleef uitoefenen tot 1985, toen hij provinciaal gecoöpteerd senator werd. Dit bleef hij tot 1989. Als volksvertegenwoordiger viel Somers vooral op door zijn fervente inzet voor amnestie, in die mate zelfs dat hij door zijn Waalse collega's smalend "Mister Amnestie" werd genoemd. Hij diende in dit verband twaalf wetsvoorstellen in, die er meestal op gericht waren de sociale gevolgen van de repressie te milderen. Ze werden telkens afgewezen. Daarnaast vestigde Somers in het parlement ook de aandacht op de financiële achterstelling van Vlaanderen op het vlak van openbare werken en vervoer.

Ook in het verenigingsleven was Somers erg actief. Hij was in 1981 medeoprichter van de Federatie van Vlaamse Kringen – Rodenbachfonds, waarin hij de provincie Antwerpen vertegenwoordigde. Enkele jaren later brak hij hiermee en ging hij zijn eigen weg met het Verbond van Vlaamse Kringen, dat hij reeds in 1975 had opgericht. Hij was tevens stichtend lid van de Vereniging van Vlaamse Leerkrachten en van het Vlaams ziekenfonds Ic Dien Mechelen. In 1967 richtte hij mee het tijdschrift Nieuw Vlaanderen op, en in 1979 het culturele tijdschrift Opbouw.

Werken

Na dertig jaar nog geen amnestie! Politieke onmacht of onwil?, 1975.

Auteur(s)

Bart Maddens; Frank Seberechts