Ronsijn, Piet

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Ninove 11 oktober 1956).

Behaalde zijn humanioradiploma aan het atheneum van Brussel. Ronsijn werd in 1974 bestuurslid van de Dilbeekse Volksunie-afdeling en verliet de partij na het Egmontpact (juni 1977). Hij werd nationaal voorzitter van de Vlaamse Radikale Jongeren. In 1982 werd hij gemeenteraadslid, verkozen op de lijst van Jef Valkeniers en in 1983 keerde hij naar de Volksunie (VU) terug. Hij werd lid van de partijraad, provincieraadslid (tot november 1991) en in 1992 arrondissementeel voorzitter van de afdeling Halle-Vilvoorde.

In september 1993 stapte Ronsijn opnieuw uit de VU. Aanleiding was het congres van Leuven. Daar legde de VU, onder impuls van voorzitter Bert Anciaux, progressieve klemtonen. Ronsijn wilde niet dat de partij de bakens verzette. Voor hem bleef de VU ook na het Sint-Michielsakkoord een communautaire zweeppartij, maatschappelijk in het politieke centrum. Hij werd in de minderheid gesteld en stichtte in december 1993 de Vlaamse Volkspartij (VVP), waarvan hij de eerste voorzitter werd. De VVP sloeg electoraal niet aan.

In 1996 behoorde Ronsijn tot de medestichters van het Comité Wallonië naar Frankrijk, Frans-Vlaanderen terug naar Vlaanderen (WnF-FVtnV).

Auteur(s)

Peter Renard