Monteyne, André

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Anderlecht 14 september 1934).

Behaalde na Grieks-Latijnse humaniorastudies aan het Sint- Pieterscollege te Jette, de diploma's van licentiaat in de handels- en financiële wetenschappen (1958, Elsene) en aggregatie in de economische wetenschappen (Rijkshandelshogeschool Antwerpen). Daarna werkte Monteyne korte tijd als vertaler op het ministerie van landsverdediging (1959-1960) om vervolgens deel uit te maken van de studiedienst van de Kredietbank (1960-1972), waarvan hij in 1972 procuratiehouder werd.

Van bij de oprichting was Monteyne lid van de Volksunie (VU). In de jaren 1960 behoorde hij tot de links- flamingantische groep binnen de VU, die onder meer in Het Pennoen, waarvoor Monteyne talrijke bijdragen schreef, een spreekbuis had gevonden. Monteyne steunde verschillende pogingen om tot een ruime Vlaamse frontvorming te komen. Tijdens het VU-congres in Mechelen (1963) waar de sociaal-flaminganten de boventoon voerden, was hij secretaris en hield er een economisch referaat. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1964 zette hij zich in voor de dissidente VU-lijst, die onder de naam Brusselse Belangen opkwam en op lokaal vlak de Vlaamse frontvorming probeerde vorm te geven. Toen de VU de acties van deze Vlaamse Democraten afwees, stapte Monteyne uit de partij. In 1971 kon Lode Claes hem overtuigen naar de VU terug te keren en in november van datzelfde jaar werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger in de Brusselse agglomeratieraad. In 1972 zetelde hij voor de VU in de Nederlandse Commissie voor de Cultuur van de Brusselse Agglomeratie. Binnen dit NCC leidde hij de koepel cultuur en was hij beleidsverantwoordelijke voor de werkgroep culturele uitstraling. Vandaar dat hij betrokken was bij tal van Vlaamse initiatieven inzake socio-cultureel werk in Brussel (om er slechts enkele te noemen die in relatie staan met de V.B.: Karel Bulsfonds, Vlaams Komitee voor Brussel, Archief en Museum van het Vlaams Leven te Brussel). In 1978 stapte hij opnieuw uit de VU; hij koos voor de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang (PVV).

In 1989 werd Monteyne voorzitter van het Vlaams Komitee voor Brussel en een jaar later verantwoordelijke uitgever van De Brusselse Post. Hij pleitte herhaaldelijk voor het behoud van Brussel als strijdpunt op de agenda van de V.B., voor de strikte toepassing van de taalwetgeving, de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle- Vilvoorde en de taalpartiteit in de Brusselse bestuursorganen. Verder was hij voorstander van een Europese federatie van autonome regio's.

Werken

Artikelen in De Brusselse Post; Neerlandia; Het Pennoen; Doorbraak; De Spectator; De Vlaamse Elsevier; Gazet van Antwerpen; De Standaard; 
De Brusselaars in een stad die anders is, 1981; 
De Brusselse Euro- katastrofe, 1992; 
De verborgen achterkant van de Europese monetaire unie, 1997; 
Brussel ontvoerd door Europa, 1998.

Literatuur

'Monteyne over de Brusselaars. Brussel terug naar zijn Brabantse aard', in De Standaard (13 april 1981); 
S. Parmentier, Vereniging en identiteit. De opbouw van een Nederlandstalig sociaal-cultureel netwerk te Brussel (1960-1986) (Taal en Sociale Integratie, nr. 10, 1988); 
G. Fonteyne, 'André Monteyne: Brussel wil geen tweede Komen-Moeskroen worden', in De Standaard (6 april 1991).

Verwijzingen

zie: Nederlandse Commissie voor Cultuur van de Brusselse Agglomeratie.

Auteur(s)

Nico Wouters; Petra Gunst