Meulepas, Joe

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

pseudoniem: Pil (Hampstead 8 december 1915).

Werd geboren in Engeland als zoon van oorlogsvluchtelingen uit Lier. Meulepas studeerde aan het Sint-Gummaruscollege te Lier en het Sint-Aloysiusgesticht te Brussel en volgde colleges in de wijsbegeerte en de letteren evenals in de rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij was er onder meer actief in Ons Leven, kreeg er een typografische opleiding bij De Vlaamsche Drukkerij, leerde houtsnijden en lino-cut in de abdij op de Keizersberg. Daarna werkte hij mee aan Vlaamse en Franstalige kranten en was bij betrokken bij de actie van Hendrik de Man. De oorlog maakte een eind aan zijn activiteit als uitgever à l'enseigne du Paradis Perdu, die een zestal door hem typografisch verzorgde en geillustreerde werkjes publiceerde. Tijdens de oorlog 1940-1945 beoefende hij keramiek en beeldhouwkunst, expressievormen die hem later zouden brengen tot het ontwerpen van poppen voor het theater van Jozef Contrijn. In november 1940 werd hij redactiesecretaris bij het dagblad Le Soir, waar hij in april 1942 ontslag nam en bediende werd bij de Nationale Landbouw- en Voedingscorporatie. Daarvoor werd hij na de bevrijding anderhalf jaar in hechtenis vastgehouden.

Op 11 april 1947 verscheen zijn eerste politieke prent in Het Nieuwsblad, op 1 mei 1947 in het zusterblad De Standaard. Sindsdien publiceerde hij in vrijwel elke aflevering van De Standaard zijn getekende commentaar en zo werd hij een van de vruchtbaarste Vlaamse editorial cartoonists. Tot september 1983 bleef hij aan De Standaard verbonden.

Politieke cartoons van hem verschenen ook in De Vlaamse Linie, later De Linie genoemd, in De Stem van het Volk en Temps Nouveaux (van de Christelijke Volkspartij), in Sociaal Verweer, De Belleman, Ons Volk en andere. In januari 1957 begon hij in de kranten van De Standaard-groep ook een dagelijkse kolderstrip die jarenlang liep: Meneerke Peeters. Daartussendoor was hij actief als boekillustrator.

Met zijn tekeningen steunde hij de herlevende V.B.: IJzerbedevaarten, Davidsfonds, Vlaams Nationale Zangfeesten, de amnestie-gedachte, de taalgrensactie enzovoort. Zelf typeerde hij zich als een niet-christelijke, anticommunistische Vlaams-nationalist. Uit zijn meer dan eens bekroond werk werden drie bloemlezingen gepubliceerd, waaronder Pil-kuren: 170 politieke prenten die, met trefzekere karikaturale lijnen en een even standvastige visie, een overzicht geven van de Vlaamse strijd in de periode 1958-1968.

Werken

Met pijl en pen, 1950 (ingeleid door F. Verstreken); 
De Pil-grimstocht der mensheid, 1966 (ingeleid door K. de Decker); 
Pil-kuren, 1969 (ingeleid door M. Ruys).

Literatuur

Heemschut (E. van den Broeck), 'De voorman van de Vlaamse caricaturisten Joe Meulepas', in De Bond (13 februari 1959); 
'Pil: mijn vriend Meneerke Peeters', in De Standaard (5 oktober 1961); 
G. Durnez, 'Omslag met inhoud onder zijn bord... Pil: onafhankelijk blijven is moeilijk', in De Standaard (3-6 februari 1966); 
D. de Laet, 'Pil, tussen strip en kartoen', in De Periscoop (december 1978); 
D. Delannoy, 'Humo sprak met Pil', in Humo (26 januari 1978).

Verwijzingen

zie: amnestie, diplomatie, Frankrijk-Vlaanderen, katholieke partij, socialistische partij, staatshervorming, taal, taalgrens, verkiezingen.

Auteur(s)

Gaston Durnez