Lebeau, Paul

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Borgerhout 24 juni 1908 – Brussel 18 oktober 1982).

Doctoreerde in 1930 na studies aan het Sint-Jan Berchmanscollege in Antwerpen in de Germaanse filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tussen 1931 en 1960 gaf Lebeau les aan diverse athenea en studeerde daarnaast aan de Sorbonne (Parijs) en de universiteit van Berlijn. In 1961 werd hij hoogleraar aan de Sint-Aloysiushogeschool in Brussel. Lebeau is auteur van een aantal romans en novellen. Zijn bekendste werk is Xanthippe (1959).

Lebeau was tussen 1928 en 1930 actief in de katholieke Vlaamse studentenbeweging onder meer als redactiesecretaris van Ons Leven (1928-1929). In zijn roman De Zondebok (1947) schetste hij het Leuvense klimaat dat heerste na de rectorale brief (december 1928) waarin de Vlaamse studenten opgedragen werd voor 6 januari 1929 in een schriftelijke verklaring te beloven zich te onthouden van alle anti-Belgische, separatistische en/of pro-activistische initiatieven. Deze roman geldt als een getuigenis van de generatie van het Algemeen Katholiek Vlaamsch Studentenverbond die moest kiezen tussen Vlaams- nationalisme en katholieke trouw. Ook Voltooid Verleden Tijd bevat herinneringen aan zijn Leuvense periode.

Tijdens de bezetting publiceerde Lebeau enkele artikelen in Volk en Staat waarin hij volksverbondenheid en individualisme trachtte te verbinden en waarin hij ook zijn sympathie voor de Nieuwe Orde uitsprak. Verder gaf hij enkele lezingen over de Nederlandse letterkunde in nationaal en Europees verband. Bij de bevrijding werd hij aangehouden.

Na de oorlog was Lebeau redacteur van Dietsche Warande en Belfort en bestuurslid van Boekengilde De Clauwaert die de meeste van zijn boeken uitgaf. Hij trad onder het pseudoniem van Lambert Stiers toe tot de redactie van het Vlaams-nationale, culturele maandblad Golfslag (1946-1950). Lebeau was ook zeer actief als literatuurcriticus (van 1955 af in Gazet van Antwerpen). Verder stichtte hij de literaire kring De Tafelronde (1953-1981) en was hij mederedacteur van het gelijknamige tijdschrift.

In 1970 werd Lebeau lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde als opvolger van Stijn Streuvels en in januari 1976 werd hij voorzitter van Scriptores Catholici, waar hij een belangrijke rol speelde in de federalisering van deze vereniging. In 1981 ontving Lebeau de onderscheiding van de provincie Antwerpen voor zijn volledig oeuvre. In 1980 gaf Boekengilde De Clauwaert zijn Verzamelde Verhalen uit, waarna het Davidsfonds in 1985 onder de titel Omnibus eveneens verzameld werk uitgaf.

Werken

'Volksverbondenheid en individualisme', in Volk en Staat (3 en 4 april 1942); 
De Zondebok, 1947; 
Xantippe, 1959; 
Voltooid Verleden Tijd, 1967-januari 1968; 
Verzamelde Verhalen, 1980; 
Omnibus, 1985.

Literatuur

'Borgerhout huldigde Paul Lebeau', in Gazet van Antwerpen (6 september 1972); 
'Romancier Paul Lebeau overleden', in Het Belang van Limburg (20 oktober 1982); 
'Romancier Paul Lebeau overleden', in Het Nieuwsblad (20 oktober 1982); 
G.D. (Gaston Durnez), 'Paul Lebeau, auteur van indringende probleemromans', in De Standaard (20 oktober 1982).

Verwijzingen

zie: De Clauwaert.

Auteur(s)

Nico Wouters