Haeck, François

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Zoersel 22 juli 1818 – Etterbeek 3 februari 1889).

Was de zoon van een arbeider, een autodidact die zich vooral in wiskunde en economische politiek interesseerde. Vanaf 1846 werkte Haeck als ambtenaar op het ministerie van financiën.

Hij engageerde zich in het politieke leven en hield er vanaf 1848 zeer vooruitstrevende ideeën op na. In de Liberale Associatie behoorde hij dan ook tot de progressieve, flamingantische en democratische fractie. Hij was medewerker van de Revue trimestrielle, maar vooral ook van Vlamingen Vooruit, waarvoor hij in 1859 het bekende Manifest schreef, waarin zijn opvattingen over collectivisme zijn terug te vinden. Zo meende hij bijvoorbeeld dat de gelijkstelling van Vlamingen en Franstaligen kon worden verwezenlijkt onder meer door een programma van economische welvaart, gebaseerd op het collectiviseren van de grond. Via zijn ideeën beïnvloedde Haeck de theorievorming van de ontluikende sociaal-democratie in Brussel. Andere belangrijke geschriften waren Des devoirs du parti libéral en 1858 (1857) en La pratique du gouvernement du pays par le pays (1857).

Door meningsverschillen met Hubert Frère-Orban moest Haeck in 1859 ontslag nemen als ambtenaar, maar in 1860 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Schaarbeek. Na 1863 brak Haeck definitief met de V.B. In datzelfde jaar was hij nog een van de oprichters van de vrijmetselaarsloge Libre Pensée, maar in 1865 nam hij ontslag uit zijn functie als gemeenteraadslid en bond hij de strijd aan tegen het alcoholisme. Hij stierf totaal verarmd.

Literatuur

E. Gubin, Bruxelles au XIXe siècle: berceau d'un famingantisme démocratique (1840-1873), 1979.

Auteur(s)

Nico Wouters