Everaerts, Eugène (eigenlijk Eugenius) C.

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Oostende 17 november 1880 – Rotterdam 29 oktober 1976).

Was de zoon van een Vlaamse vader en een Zeeuwse moeder, volgde in Oostende na de lagere school de lessen aan het atheneum en werd in 1900 stadsambtenaar en later bibliothecaris. Al jong was Everaerts een actief lid van het Algemeen-Nederlands Verbond; in 1905 speelde hij een belangrijke rol bij de oprichting van het Van Neste Genootschap, dat veel heeft gedaan voor het culturele leven te Oostende.

In de Eerste Wereldoorlog behoorde Everaerts met Eugeen van Oye, Frans van den Weghe, Leo van den Bogaert en Julius l'Abbé tot de betrekkelijk kleine activistengroep te Oostende. De redactie van de Oostendsche Verklaring, in de geest van de Gentse groep van Jan D. Domela Nieuwenhuis Nyegaard – dus georiënteerd op het zeer radicale Jong-Vlaanderen – is meer dan van Van Oye het werk geweest van Everaerts. Everaerts had overigens aanvankelijk de verklaring in Groot-Nederlandse zin geschreven, maar deze onder Gentse invloed bijgesteld. Hij publiceerde enige bijdragen in De Vlaamsche Post.

In 1918 nam Everaerts de wijk naar Nederland. Hij werd in 1919 bij verstek ter dood veroordeeld. Evenals Willem de Vreese en Telesphorus Vernieuwe vond hij betrekkelijk spoedig een betrekking bij de Gemeentebibliotheek van Rotterdam. Hij bracht het daar tot assistent eerste klas maar liet zich in 1942 tegen de wil van zijn chef door de NSB-burgemeester tot adjunct-bibliothecaris benoemen. In mei 1945 werd hij op non-actief gesteld en naderhand ontslagen.

Literatuur

M. van de Velde, Geschiedenis der Jong Vlaamsche Beweging, 1941; 
L. Buning, 'Aan de nagedachtenis van Dr. Eugeen van Oye, als strijdend Vlaming (1840-1926)', in Het Pennoen (juni 1969), p. 6-8; 
L. Buning, 'Everaerts, Eugenius Carolus', in NBW, VIII, 1979.

Auteur(s)

Lammert Buning; Pieter van Hees