Blavier, Emile

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Sint-Truiden 11 mei 1884 – Sint-Jans- Molenbeek 10 augustus 1946).

Studeerde Germaanse filologie aan de Leuvense universiteit en was leraar aan de koninklijke athenea van Ath, Brussel en Hasselt. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Blavier als soldaat krijgsgevangen genomen. Van 1921 tot 1945 was hij katholiek volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Hasselt-Sint-Truiden, nadien tot zijn dood senator. Daarnaast was hij gemeenteraadslid en schepen van onderwijs (1921-1934) in Sint-Truiden.

In 1924 kreeg Blavier bekendheid via een debat met de Vlaams- nationalist Herman Vos, georganiseerd door de Leuvense studenten. Als lid van de Katholieke Vlaamsche Kamergroep verdedigde hij er Frans van Cauwelaerts politiek en onderstreepte hij dat het minimumprogramma na de wapenstilstand in 1918 de V.B. nieuw leven had ingeblazen. Het had bovendien Vlaamsgezinde krachten verzameld rond de katholieke partij. De taalwetten waren volgens hem de enige mogelijkheid om de Vlaamse kwestie op te lossen, anders kreeg men revolutie of fascisme. Typerend voor de opstandige houding van de Leuvense studenten was dat Blavier het minimumprogramma moest legitimeren, terwijl Vos' kritiek openlijke bijval kreeg. Blavier legde enkele wetsvoorstellen voor amnestie en het wetsvoorstel voor het taalgebruik in het middelbaar onderwijs (1932) mee neer.

Literatuur

Het debat Blavier-Vos te Leuven, 1924.

Auteur(s)

Bernard van Causenbroeck