Bekaert, Hermann

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Gent 28 januari 1906 – Gent 16 augustus 1989).

Werd in 1929 doctor in de rechten en was achtereenvolgens substituut-procureur des konings in Antwerpen (1931), secretaris (1935) en kabinetschef (1939) van minister van justitie Eugène Soudan, substituut-procureur-generaal in Brussel (1940), buitengewoon hoogleraar aan de Université libre de Bruxelles (1945) en procureur-generaal aan het hof van beroep in Gent (1945-1962).

Bekaert kwam in opspraak tijdens het gerechtelijk onderzoek naar de dynamitering van de IJzertoren in 1946. Toen onderzoeksrechter Jozef de Laere op 7 april 1948 negen verdachten van deze aanslag aanhield, beval Bekaert hun vrijlating. Hij verklaarde dat hij handelde in opdracht van minister van justitie Paul Struye. Toen het Diksmuidse CVP-Kamerlid Godfried Develter de minister hierover interpelleerde, ontkende die. Hierop volgde in 1951 een tuchtonderzoek tegen Bekaert. Dat leidde op 12 juli 1952 tot een maand schorsing van Bekaert als procureur-generaal.

Werken

'Maatschappelijke problemen van het incivisme', in RTB (1946), p. 191-222.

Literatuur

W. Moons, Het taboe van Vlaanderen. 40 jaar na de aanslag, 1986; 
L. de Lentdecker, 'Hermann Bekaert, controversieel figuur uit IJzertorenonderzoek', in De Standaard (23 augustus 1989).

Auteur(s)

Willy Moons