Alarm (1972-)

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

strijdorgaan van de Vlaamse Militanten Orde (VMO), verscheen vanaf november 1972 in opvolging van Vlaanderen Vrij waarvan de uitgave na drie nummers was gestaakt.

Het blad stelde zich in de lijn van de nieuwe VMO rechts-radicaal en anticommunistisch op. Naast traditionele Vlaams-nationale thema's werd er in het blad vaak heftig gereageerd tegen de "linkse ondermijning" van de samenleving. Er verschenen artikels tegen abortus, ontwikkelingshulp en gastarbeid en in de rubriek "Frontnieuws" werd er aandacht besteed aan de VMO-acties.

Onder leiding van Xavier Buisseret, die in 1974 VMO-leider werd, won het blad aan kwaliteit en werden nieuwe medewerkers aangetrokken. Het kreeg een nieuwe vormgeving en viel vooral op door de tekeningen van de cartoonist Prik (pseudoniem van Stan Sluydts). In 1977 verliet Buisseret met het grootste deel van de Alarm-redactie de VMO en richtte het tijdschrift Haro op. Bert Eriksson werd opnieuw VMO-leider en verantwoordelijk uitgever van het blad. Alarm bleef dezelfde thema's bespelen maar maakte nu meer plaats voor "Frontnieuws" en "Buitenlands Nieuws". Deze laatste rubriek handelde over rechts-nationalistische groepen in de wereld en werd aanvankelijk verzorgd door Roger Spinnewyn. Vanaf 1977 besteedde Alarm steeds meer aandacht aan het migrantenvraagstuk waarbij sommige redacteurs (uitgesproken) racistische stellingen verdedigden. Na de ontbinding van de VMO in 1983 werd het blad het strijdorgaan van de Odalgroep (tot december 1985) en daarna van de heropgerichte VMO (1986-1987). Vanaf de 16de jaargang (1988) verscheen Alarm als een onafhankelijk blad. Onder impuls van Jef Eggermont verschoof de aandacht meer naar de communautaire problematiek. Alarm werd tevens omgevormd tot een vereniging zonder winstoogmerk die een forum wil bieden aan de brede V.B.

Verwijzingen

zie: Bert Eriksson, rechts-radicalisme, Vlaams-nationalistische partijen.

Auteur(s)

Jan Creve