Aers, Wilfried

Uit NEVB Online
Ga naar: navigatie, zoeken

(Sint-Amandsberg 27 augustus 1925).

Volgde humaniora aan het Koninklijk Atheneum te Gent. Aers werkte als vertegenwoordiger en later als commercieel directeur bij General Biscuits België. Als zoon van een gewezen activist (activisme) kreeg hij het engagement in de V.B. van thuis uit mee. Als jongeling werd hij lid van de Witte Kaproenen, de laatste knapenafdeling van het Algemeen Katholiek Vlaamsch Studentenverbond. Later ging hij over naar het Algemeen Katholiek Dietsch Studentenverbond en vervolgens het Dietsch Jeugdverbond (DJV). Tijdens de Tweede Wereldoorlog versmolt het DJV met het Algemeen Vlaamsch Nationaal Jeugdverbond (1940), via de eenheidsjeugdbeweging kwam hij terecht in de Nationaal-Socialistische Jeugd Vlaanderen (1941). Na de oprichting van de Hitlerjeugd Vlaanderen bekende hij zich tot de strekking van het 'Diets Verzet' en sloot hij aan bij de clandestiene organisatie Nederland Eén!. Hij was betrokken bij de protesten in april 1944 tegen de invoering van het verplicht lidmaatschap van het Vlaamsch Nationaal Verbond voor leden van de Dietsche Blauwvoetvendels vanaf 18 jaar.

Na de oorlog werd Aers in 1947 vrijgesproken, maar hij verloor wel zijn burgerrechten door inschrijving op de lijst van de krijgsauditeur. Hij bleef echter actief in de V.B., onder meer in Vlaamse volksdansgroepen. Ook de nationalistische jeugdbeweging liet hem niet los, in 1946 stichtte hij samen met Staf Vermeire het Gentse Vendel Artevelde. De groep sloot aan bij het Jeugdverbond der Lage Landen en vervolgens bij het Algemeen Diets Jeugdverbond (ADJV) waarvan hij hopman werd. Eind de jaren 1950 en begin de jaren 1960 was hij hoofdbestuurslid van de Vlaamse Volksbeweging, hij was onder meer ook secretaris van het comité Geen Talentelling in Gent (1959). Rond 1975 werd hij lid van de IJzerbedevaartwerkgroep De Pinte en ondervoorzitter van het Verbond der Vlaamse Oud-strijders, afdeling De Pinte, tot 1995 was hij lid van het provinciaal IJzerbedevaartcomité. Heden is hij nog actief als voorzitter van het oud-ADJV, ondervoorzitter van Were Di, redactielid van Dietsland Europa, secretaris van Broederband Gent, bestuurslid van het Stracke-Noodfonds en algemeen voorzitter van de Nationalistische Vlaamse Oudstrijders.

Op partijpolitiek vlak was Aers na de oorlog in het prille begin betrokken bij de Vlaamse Concentratie. Later werd hij bestuurslid van de Volksunie (VU) in De Pinte. Naar aanleiding van het Egmontpact stapte hij uit de VU, hij behoorde tot de oprichters van achtereenvolgens de Vlaams-Nationale Partij en het Vlaams Blok. Sedert de stichting zetelt hij daarvan in de partijraad en sinds 1990 is hij voorzitter van het arrondissement Gent-Eeklo. In 1994 werd hij verkozen tot provincieraadslid en in 1995 tot Vlaams volksvertegenwoordiger. Als ouderdomsdeken zat hij de eerste zitting voor van het Vlaams Parlement, hij maakte van de gelegenheid gebruik om op te roepen tot Vlaamse onafhankelijkheid. Het was de aanleiding voor een verandering van het reglement waarbij voortaan de oudste in dienstjaren de eerste zitting van het parlement zal voorzitten.

Auteur(s)

Bart de Wever